پژوهش حاضر به بررسی نقش اعتبارات خرد در مرحله بازسازی آثار بحران در سه سال پس از زلزله پنجم دی ماه 1382 بم، در روستای پشت رود بم، با دو روش پیمایش و مصاحبه عمقی می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که با واگذاری اعتبارات خرد به زنان، از مخاطرات مالی خانوارها کاسته شده و با حضور زنان در قالب گروه های داوطلب، این شبکه خرده وام دهی به صورت مرکزی برای تجمع زنان و تبادل نظرات و عقاید و نیز همدلی آنها درآمده و از این رهگذر، به بازسازی شبکه های اجتماعی و همسایگی تخریب شده در جریان زلزله یاری رسانده است. همچنین، مشارکت پذیری، اعتماد اجتماعی، ارتقای شخصیت زنان در میان اطرافیان، احساس رضایتمندی، و احساس بی قدرتی در قالب متغیرهای مستقل تبیین کننده 0.622 واریانس احساس امیدواری است که در قالب متغیر وابسته، نقشی مهم در بازسازی روانی پس از زلزله دارد. از میان متغیرهای مستقل، احساس بی قدرتی با ضریب تاثیر 0.516- دارای بیشترین تاثیر بر احساس امیدواری است.